ترکیه و موقعیت کردها :
ترکیه با قرار گرفتن در نیمکره شمالی و نقطه تلاقی دو قاره مهم آسیا و اروپا با کشورهاس ایران ، ارمنستان و قسمتی از گرجستان از شرق و با کشورهای عراق ، سوریه ، قبرس و دریای مدیترانه از جنوب و با دریای سیاه از شمال و با کشورهای بلغارستان و یونان از شمالغرب هسایه می باشد و ترکیه با مساحت 779359000 کیلومتر مربع سی و ششمین کشور جهان بوده و در سال 1923 استقلال خود را با تاسیس جمهوری ترکیه بدست گرفته و توانسته نقش دروازه بان بخش اروپایی اتحادیه شوروی سابق رابازی کند و این امر موجب شده ه به عضویت در پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو ) در آید . 97% خاک ترکیه در قاره آسیا در شبه جزیره آناتولی و 3% آن در قاره اروپا در شبه جزیره تراس واقع شده است . بخش کردنشین جنوب شرقی ترکیه به کردستان ترکیه موسوم است . این بخش از ترکیه خصوصا در نزدیکی های سوریه و عراق که حالت تراسی و پله پله ای دارد از لحاظ نظامی ارتفاعات این بخش ترکیه بر ارتفاعات عراق و سوریه حاکمیت مطلق دارد و راههای جنوبی ارتفاعات توروس و آنتی توروس در این قسمت قرار دارد . دین مردم ترکیه را مسلمانان با 2/97% ، مسیحی ها 6/0% و سایر ادیان و مذاهب 2/2% تشکیل داده اند .

ترکیب جمعیتی ترکیه را ترکها با 1/65% ، کردها با 9/18% ، تاتارها با 2/7% و سایر اقوام با 8/8% تشکیل داده اند . قابل ذکر است که پس از ترک ها ، کردها بیشترین درصد جمعیت ترکیه را تشکیل می دهند و از 70 استان ترکیه 13 استان صد در صد کردنشین و 12 استان بصورت مشترک یا ترک ها زندگی می کنند . به لحاظ امنیتی کردها مهمترین مسئله امنیت داخلی ترکیه قلمداد می شوند که یکی از ریشه های پیدایش این معضل هویت زدایی قومی از کردها می باشد که از آغاز تشکیل جمهوری ترکیه این سیاست دنبال گردید و دومین ریشه شکل گیری این معضل امنیتی عدم توسعه یافتگی و عمرانی منطقه کرد نشین ترکیه می باشد.
این مشکل موجب شده ترکیه به لحاظ نظامی هزینه سنگینی در این منطقه بگذارد و همچنین اروپا در روابطش با ترکیه به خاطر این موضوع حساسیت زیادی از خود نشان می دهند که البته دولتمردان ترکیه می توانند با وارد نمودن کردها به زندگی سیاسی و اقتصادی و توجه نمودن به مسائل فرهنگی و زبانی و اهتمام به عمران و توسعه مناطق کردنشین ترکیه در جنوب و جنوب شرقی این بحران امنیتی را حل نمایند .
از جمله عوامل مخالفت اصلی کردها با دولت مرکزی ترکیه این بود که قرارداد لوزان که بر پیدایش جمهوری ترکیه نظارت داشته است حضور کردها در چارچوب این قرار داد نادیده گرفته شده اما کشورهای عربی از عثمانی جدا شده و کشور مستقلی تشکیل داده اند . قبل از قرار داد لوزان در پیمان سوریه که به ترکیه تحمیل شده بود ارمنستان از عثمانی جدا شده و کشور مستقلی را تشکیل داده و بخش ایتالیایی زبان آدلیا به ایتالیا واگذار شده و در متن قرار داد سور تشکیل یک دولت کرد پیش بینی شده بود که این موضوع کردها را به استقلال طلبی بیشتر تشویق نمود ، قیام عشایر کرد علوی در سال 1920 برای محقق ساختن چنین دولتی بود. با امضا قرار داد لوزان و انتقال قدرت عثمانی به حکومت جدید ترکیه به رهبری آتاتورک تمامی امید های کردها را برای تشکیل دولت کردی به یاس مبدل کرد در عین حال حکومت مرکزی با علم به اینکه کردها بزرگترین اقلیت قومی ترکیه هستند همواره با دیده تردید و تهدید به آنها می نگریستند لذا مهاجرت های اجباری ، خلع سلاح عشایر کرد ، تحمیل قانون پوشش اجباری ، تصویب قانون منع تکلم به زبان محلی برای از میان برداشتن هویت اقلیت ها در سیاست کاری دولت قرار گرت و این موضوع از ابتدا با مخالفت کردها مواجه گردید و موجب قیام ها و شورش های متعدد گردید.

در 6 نوامبر 1983 پس از برگزاری انتخابات و انتقال قدرت از نظامیان به غیر نظامیان وضعیتی در ترکیه به وجود آمد که کردها نیز مثل سایر احزاب سیاسی از آن بهره بردند و فعالیتشان را تشدید نمودند و « تورگوت اوزال » به عنوان اولین سیاستمدار ترک ، ماهیت وجودی کرد ها را پذیرفت هر چند قبلا کردها به عنوان ترک های کوه نشین یاد می کرد .
بعد از امپراطوری عثمانی یعنی از شروع جنگ
جهانی اول غرب به منظور تثبیت سیاست تجزیه طلبانه در خاورمیانه مسئله ملی
گرایی را ترویج داد و احزاب و گروههای متعدد کردی با گرایش و اندیشه های
خاصی شکل گرفتند و ترکیه با موقعیت خاص استراتژی و در محدوده جغرافیایی
خاورمیانه برای ناتو اهمیت خاصی داشت . لذا شوروی نیز برای آسیب پذیر کردن
خط مقدم ناتو ، جمعیت شرق و جنوب شرق ترکیه را تحت عنوان نهضت های رهایی
بخش سامان داد که البته محرومیتهای فرهنگی و فقر اقتصادی نیز موجب گرایش
گروههای کردی به سوی مکتب مارکسیسم شد که تمامی معضلات خود را ناشی از ترک
ها می دانستند . کردهای معارض که غالبا چپ گرا بوده و با حمایت شوروی
سازماندهی می شدند در جنگ سرد به عنوان اهرم فشار به نفع شوروی فعالیت می
کردند.

شکل گیری پ.ک.ک در ترکیه
تعدد ریشه های نارضایتی داخلی و خارجی در ترکیه خصوصا کردستان ترکیه موجب پیدایش گروههای متعدد شبه نظامی و چریکی در این منطقه شده بود که بدون تردید حزب کارگزاران کردستان (پ. ک. ک ) بعنوان افراطی ترین و موفق ترین جنبش کردی در دهه های اخیر مبارزات کردستان ترکیه ظاهر شده است .
در سال1970 تفکرات ملی گرایانه و اندیشه های عبدالله اوجالان معروف به « آپو » به معنی عمو شکل می گیرد . آپو در دانشگاههای ترکیه بعنوان دانشجوی علوم سیاسی به بحث و بررسی درباره اوضاع کردستان ترکیه می پردازد و با تلاش و رهبری وی گروه دانشجویی و شاخه جوانان انقلابی احزاب در ترکیه شکل می گیرد و نفرات آن گروه را اکثرا کرد زبان و بعضا ترک زبان و روشنفکران و دانشگاهیان تشکیل می داد که « حقی کارا» و « عبدالله اوجالان » هسته اصلی و مرکزی آن گروه بودند . این افراد جلسه ای در آنکارا تشکیل می دادند که به تجمع و گردهمایی « دیکمان » مشهور شد و به دو توافق دست یافت :
1- بازگشت به میهن (شمال کردستان )
2- شروع مبارزه ایدئولوژیکی و تنظیم و سازماندهی پس از بازگشت به کردستان.
گفتنی است که پس از مدتی با همت فارغ التحصیلان دانشکده علوم سیاسی و به رهبری اوجالان گروهی با نام «انجمن تحصیل کردگان دموکرات وطن پرست آنکارا» اعلام موجودیت می کنند و در سال 1974 این گروه نام خود را بر اساس ایدئولوژی که انتخاب کرده بودند به « apousk» یعنی پیروان آپو تغییر دادند .
در سال 1975 این گروه به طور مخفی با تبلیغات سیاسی مردم را علیه دولت تحریک می کردند و در سال 1977 تحت عنوان « مسیر انقلاب کردستان» منشوری را منتشر کردند که در همین سال دولت با خطرناک اعلام نمودن این گروه به وسیله سازمان استخبارات و اطلاعات ترکیه (MTI) سازمان ستاره سرخ را برای مقابله با این گروه سرکوب هرگونه آشوبی تشکیل دادند که این سازمان با نفوذ در داخل اعضا گروه رهبر و اداره کننده گروه یعنی حقی کارا را به قتل رساندند که پس از او هدایت آن به اوجالان واگذار شد. در 27 نوامبر 1987 در روستای فیس واقع در استان آمّد کنگره ای تشکیل و حزب کارگران کردستان P.K.K رسما بنیانگذاری شد.
اوجالان در اواخر سال 1979 به خارج از کردستان (دره بقلع ) رفته و در آنجا به آماده کردن مکان و محیط برای تعلیم و آموزش افراد نیروهای انقلابی جهت مبارزه پرداخت و تا پایان سال 1979 حدود صد نفر هه وال (یار و رفیق ) جذب و به لبنان فرستاد تا پایگاههای فلسطینی زیر نظر خود آموزش ببینند . در سال 1980 به دلیل بی عرضگی حکم حاکم در ترکیه، نظامیان کودتا و بر تمام شمال کردستان و ترکیه حکومت نظامی اعمال شد و همه گروهها و احزاب چپ گرای کرد سرکوب شدند. عده ای فرار، عده ای تبعید و عده ای نیز زندانی شدند . در این مدت که سه سال طول کشید عده ای از افراد حزب پ.ک.ک تسلیم نشدند و حتی به خارج هم فرار نکردند از جمله آنها چهار (هه وال ) بودند که دست در دست هم خود را به آتش کشیدند اما تسلیم نشدند و یا اینکه عده ای در زندان دست به اعتصاب غذا زدند.

در سال 1982 کنگره دوم پ. ک. ک در لبنان تشکیل شد و جنگ چریکی (گریلا) تصویب گردید، آنها به کردستان بازگشتند و در سال 8-1983 عملا وارد فاز نظامی و جنگ مسلحانه شدند و با انجام عملیات های نظامی در استان های تازان تب، صرب و پاتمان قیام مسلحانه را شدت بخشیدند که ابته ارتش ترکیه موفق شد با دستگیری و زندانی و اعدام تعداد زیادی از اعضای حزب از جمله برخی از اعضای کادر رهبری ، ضربات سختی بر آن وارد کند و در مقابل ، رهبری حزب برای ترمیم جراحات وارده، بدنه حزب را گسترش داده و آن را تا حدود ده هزار نفر نیروی مسلح ارتقاء داد تا جائیکه در کنگره سوم در سال 1986 که در لبنان تشکیل شد دستور تشکیل ارتش آزادی بخش کردستان (ARGK) صادر گردید .
بعد از جنگ نفت در سال 1991 و شکست عراق و
مطرح شدن کردستان آزاد در عراق توسط اتحادیه میهنی کردستان و بارزانیها ،
انگیزه ملت کرد در مناطق کردنشین چهار کشور عراق ، ایران ، سوریه و ترکیه
با چاپ و انتشار نقشه کردستان بزرگ فزونی یافت و حزب پ.ک.ک برای رسیدن به
استقلال با انگیزه قوی تر اقدامات نظامی خود را قوت بخشید و قسمتی از
تجهیزات خود را از سوریه و لیبی تهیه نمود و به صورت گسترده به آموزش نیرو
ها پرداخت و از سال 1371 با انجام دهها مورد عملیات کمین، حمله به تاسیسات
و مراکز نظای و مین گذاری توانستند تلفات سنگینی بر نظامیان ترکیه وارد
نمایند. گفتنی است طبق آماری که روزنامه اطلاعات اخیرا منتشر کرده است
پ.ک.ک بیش از 37 هزار نفر از مردم ترکیه را که بیشترشان غیر نظامی بوده اند
در درگیری های نظامی از بین برد. همچنین از طرفی پژآک در کنار اقدامات
مسلحانه خود با در اختیار داشتن یک شبکه تلویزیونی MTV از نظر فرهنگی و
تبلیغی و سیاسی نیز فعالیت داشته و توانسته با نفوذ در بین مردم کرد و حتی
شخصیت های سیاسی و دولتی در منطقه کردستان ، هر وقت اراده نماید مردم کرد
را علیه حکومت بسیج نماید و با انجام راهپیمایی، تظاهرات و اعتصاب در
شهرهای کردنشین از حاکمیت امتیاز اجباری بگیرد و فشار روانی بر حاکمیت وارد
سازد.

اهداف پ.پ.ک به صورت کلان:
1. دامن زدن به اختلافات قومی و مذهبی
2. مخالفت با نظام جمهوری اسلامی
3. نفوذ و عضو گیری
4. دین گریزی و آلودگی اخلاقی
5. اخاذی و ایجاد مزاحمت برای مرز نشینان
6. افزایش قاچاق
7. متوسل شدن و ارتباط با بیگانگان
8. تلاش برای حاکمیت نظام کنفدرالیسم و دموکراتیک
اهداف اصلی پu200dژاک(گروه تروریستی کرد، از شاخه های پ ک ک) :
کنگره اول پژاک پس از 8 روز فعالیت به کار خود پایان داد و در این کنگره موارد زیر به عنوان برنامه و اهداف اصلی به تصویب رسید:
1. تلاش برای گذر از نظام دین سالار
2. از میان برداشتن حاکمت دین از رژیم ایران
3. تاسیس جمهوری فدرال دموکراتیک ایران
4. تشکیل سیستم فدرالی در ایران
5. تغییر قانون اساسی ایران
6. اتحاد با نیروهای دموکراسی خواه
7. اتحاد میان خلق کرد
8. پیشبرد مبارزات آزادی زن بر مبنای ایدوئولوژی رهایی زن
9. تلاش برای تامین حقوق و آزادی های کلیه اقشار بخش های کرد نشین
10. چاره یابی مسئله کرد در چهار چوب اتحاد دموکراتیک آزاد خلق ها
11. از میان برداشتن تاثیرات نظام فئودالی و پیش برد زندگی آزاد و دموکراتیک در شرق کردستان
12. تلاش برای برقراری ارتباط آزادانه میان خلق کرد ایران و همکاری با جنبش
های آزادی خواه منطقه برای رسیدن به فدراسیون استراژتیک خاورمیانه
جنایات گروهک پژاک:
شگرد های گروهک پژاک :
همسویی با صهیونیسم:
دین از نظر اوجالان:

زن و خانواده از نظر اوجالان :
نتیجه گیری و ارزیابی :
برچسب:
نویسنده: ماهان صادقی